Türkiye'deki 1 milyon görme engelli insanın başlıca karşılaştığı zorluklar toplum tarafından yaratılanlardır. Bu konuyu tartıştık ve "Gerçekten de toplum mu engelleri yaratıyor, yoksa görme engelli olmak mı?" sorusunu araştırdık.
BlindLook ve Future Bright Group ile işbirliği içinde, "Görme Engelli Bireylerin Toplum Tarafından Algısı Araştırması" Ekim 2022'de yayımlandı.
Araştırmada seçilen hedef grup içinde, her bir kesim Türkiye'nin nüfus dağılımına göre ağırlıklandırıldı, böylece temsil sağlandı.
Bu çalışma için 18 ile 55 yaş arasındaki toplam 600 katılımcıyla görüşme yapıldı. Temsiliyeti sağlamak için seçilen hedef grup içindeki her bir kesime Türkiye'nin nüfus dağılımına dayalı olarak bir ağırlık verildi.
Nüfusun neredeyse %80'i, görme engelliler için eğitim altyapısının yetersiz olduğunu kabul ediyor.
Nüfusun %82'si, görme engelliler için eğitimin, görme yeteneği olanlar için olduğu kadar önemli olduğunu düşünüyor.
Nüfusun %61'ine göre, görme engellilerin düzenli eğitim sistemi yerine uzmanlaşmış eğitim hizmetlerine katılması gerekiyor. Öte yandan, nüfusun sadece %30'u görme engelliler için özel eğitim kurumlarını iyi buluyor.
Toplum, görme engellilerin iş hayatına entegrasyonu konusunda endişeli.
Genel görüş, görme engellilerin iş hayatına dahil edilmesi gerektiği yönündedir, ancak "her iş yerinde çalışamazlar" şeklinde yaygın bir görüş de vardır.
Nüfusun sadece %30'u, görme engelli bir çalışanın işine güvendiklerini söylüyor, hatta toplumun %52'si görme engelli insanları kendi takımlarına dahil etmeyi tercih ettiklerini ifade ediyor.
Toplumun, görme engellilerin bağımsız bir şekilde yaşayabileceğine ve günlük ihtiyaçlarını karşılayabileceğine inancı zayıftır.
Sadece nüfusun %30'u, görme engellilerin yalnız yaşayabileceğini düşünüyor, bu duruma karşın toplumun %82'si onlara sokakta özgürce yürüyebilmeleri için daha fazla imkan verilmesi gerektiğini kabul ediyor.
Toplum, görme engellilerle iletişim kurmaya olumlu baksa da ilişkiyi derinleştirmek konusunda daha temkinli davranıyor.
Nüfusun %78'i, aynı ortamda bir görme engelliyle sohbet etmekten tereddüt etmeyeceklerini söylüyor, ancak sadece %37'si bir görme engelliyle evlenmeyi düşündüklerini ifade ediyor.
Her 10 kişiden 7'si, görme engellilerin diğer insanlar gibi mutlu olabileceğine inanıyor.
Ancak çoğunluk, "kördür" teriminin doğru olmadığına inanıyor.
Görme engellilerin deneyimlediği dezavantajları en aza indirmek için bir şeyler yapılması gerektiği konusunda yaygın bir görüş olsa da, bu konuda eyleme geçilmediği görülmektedir.
Toplumun %44'ü, görme engelli insanlar için düzenlenen eğitim programlarına gönüllü olmaya istekli olduklarını belirtirken, %68'i görme engelli çocukları olan ailelere devletin maddi yardım sağlaması gerektiği konusunda anlaştı.
